Gotu Kola’nın biz yiğitlere katkısı.. 

Başlığa bakıp da “Aman molla, dötü kolla..” tekerlemesinden yola çıkıp laf ürettiğimi sanmayın.. Burada, piyasaya yeni sürülmüş bir ürün olan “Gotu Kola” nın entelektüel bünyedeki yan etkilerini araştırıyoruz..

Durduk yerde “sivil toplum örgütleri” ile başımı derde sokmak istemiyorum..
Nereden mi çıktı bu “sivil toplum” lafı?
Bilmiyorum.. Dilimize yalan yanlış girmiş işte.. Bizim gibi “Devlet memurunun düğmesini koparmak altı aydan başlar..” kültüründen gelen koyun uysallığındaki toplum gibi bunu da ters bellemişiz allem..
Gidin sorun, on kişiden dokuzu “Sivil toplum örgütü” denince “kravatlıların yan yana geldiği..” kuruluşları anlar..

***

Onlara göre “Emekli subaylar dayanışma derneği” sivil toplum örgütü değildir.. Çünkü kurucuları eski üniformalılardır..
Öte yandan kanunla kurulmuş sendikaları sivil toplum örgütü sayarlar..
Bu ahalinin kafasını karıştıran ben olmadığım için duruma aldırdığım yok..
Sadece bir tespit yapayım.. Bir kuruluşun “sivil toplum örgütü” sayılması için, kanunla değil gönüllü oluşması şarttır..
İnşallah bu okuduklarınızı iyice bellersiniz..

İZMİR SİVİLLERİ

Başımı sivil toplum örgütleri ile belaya sokmak istemediğimi söylemiştim.. Ancak onlar benim yakamı bırakmaya niyetli değil..
Taaa İzmir’den arayıp bulmuşlar..
Koca bir mektup yazmışlar.. Ahaliye verdikleri gönüllü hizmetleri sayıp dökmüşler..
Bu hizmetlerden birini çok sevdim.. Karşıyaka çarşısının kadrolu delisi Hasan’a davul almalarını..
Bu Deli Hasan, şan olsun diye oturup evini yakan.. Evi yanarken de cıgarasını tellendirip seyrine bakan bir köy delisi değil..
Şehir çocuğu.. O yüzden de sosyalleşmeye meraklı.. Sorun şu ki nasıl sosyalleşeceğini bilemediğinden aklına geleni yapıyor..
Çarşıdan gelip geçen genç kızların, kadınların popolarını elleyip kaçıyor..
Tabii kadınlar onun asıl niyetinin “iletişim kurmak” olduğunu bilmediklerinden cıyaklamaya başlıyorlar..
Çarşının güvenlik imajı zedeleniyor.. Buna bağlı olarak müşterisi kaçıyor..
İzmir’in “Deva” adlı sivil toplum kuruluşu çareyi bulmuş..
Deli Hasan’a bir davul satın almışlar.. Deli Hasan da kadınların peşinden koşturup, mabatlarını ebelemeyi bırakmış..
Kadınlar kurtulmuş ama olan, Deli Hasan’dan sabah akşam notasız “davul resitali” dinlemek zorunda kalan Karşıyaka esnafına olmuş..

***

Bu hikâyeyi anlatmadaki amacım Deli Hasan ile Karşıyaka’nın toplum gönüllüleri arasındaki akıl farkını tartışmaya sunmak değil..
Benden ne istediklerini sormak..
Çünkü aralarında oturup, meşveret ettikten sonra bana “Gotu Kola” adında bir ilaç yollamışlar..
Ne olduğunu bilmiyorum..
Bizim katın âkil adamlarından bir “Heyet-i Fevkalâde” topladım..
Başkanlığına da Nahide Teyzem’in oğlu Gazeteci Aziz Bey’i getirdim..
Heyette Reha Muhtar, Aytekin Hatipoğlu, sanat danışmanım Levent Karali ve Kış Sporları Destinasyonum Kemal Yıldırım da görev aldı..
Heyetin katipliğini de “Food And Beverage Menager Ahmet Bey..” üstlendi.. (Sanat çevrelerinde Entelektüel Çaycı diye bilinir..)
Sekreterim Yeşim Hanım’ı çayı soğutarak getirdiği için heyetten çıkardım..

GOTU KOLA NE?

İlk görüş Kayak Destinasyonum Kemal Yıldırım’dan geldi..
Lisede öğrendiği Fransızcaya güvenerek şişenin etiketindeki çiçek fotoğraflarını uzun uzun inceledikten sonra:
“Bu döt veremi ilacı..” dedi..
“Gotu Kola” sözcüklerinden çıkardığı bu.. Kendisi bir süre önce Türkçeye katkı amacı ile AIDS diye bilinen hastalığa “Döt Veremi” adını takmıştı..
İlacını da böylece belirlemiş oluyor..
Reha Muhtar hem İngilizce hem Fransızca konuşur.. Ayrıca Rumcayı anlar.. Türkçesi de idare eder..
Nereden baksan içimizde en fazla dil bilen o.. Lakin onda da davranış sapması var..
Etiketini okuyacağı yerde şişenin dibini gözüne dürbün gibi dayamış, ışığa bakıyor.. Doğal olarak yaptığı rasattan birşey çıkmadı..
Gazeteci Aziz Bey şişeyi uzun uzun inceledikten sonra kıvrak bir zekâ ürünü olan görüşünü belirtti..
“Bu şişede hap var..”
Şişeden bozuk para çıkacağını uman Sanat Danışmanım Levent bunun üzerine hamle yaptı.. Eline aldığı şişeyi kulağına yaklaştırıp sallamaya başladı..
“Doğru, hap var abi..”

SAVAŞ SEBEBİ..

Aytekin Bey her zaman yaptığı gibi komisyonun en sessiz üyesini oynadı..
Onun bir konuda görüş belirtmesi için ön şartlara ihtiyaç var.. Temsil, Gotu Kola şişesini alıp Yakup’a götürecek..
En az yarım şişe içtikten sonra cepten gazeteyi arayıp çocuklardan birini Google’a sokacak.. Orada bulamazsa Vikipedia’da bir tur attıracak.. Ondan sonra icap ederse görüş belirtecek..
Eğer Yakup’un garsonu, Aytekin’den dinlediklerini aklında tutarsa bize rapor edecek..
Bunları bildiğim için “Şişeyi bana verin arkadaşlara bir göstereyim..” yolundaki teklifini kabul etmedim..

***

Bu entel takımı zaten kendi şeyi ile kavgalı.. Niza çıkarmak için bahane arar..
Bizim “Gotu Kola”yı inceleyecekler.. Birinden biri “Bu şişenin içinde insanı kültür emperyalizmine bağımlı kılan hap var..” lafını edecek..
Karşıda oturan da onun kafasına boş şarap şişesini ekleştirerek görüş belirtecek.. Ayıkla pirincin taşını..
Sonunda doğruya en yakın gözlemi Food And Beverage Menagerim Ahmet Bey yaptı..
“Bu yaşlanmayı geciktiren bitkisel bir hap..” dedi..
Kemal Bey şiddetle itiraz etti.. “Öyle olsa adını (Dötü Kolla) koymazlardı..” dedi..
Bu da mantıklı geldi.. Sonuç olarak bir karara varamadık.. Tutanak tutup imzaladıktan sonra dağıldık..
İzmirli sivil toplum gönüllülerine kızmam bu yüzdendir.. “Gotu Kola” hediyesi ile aramıza nifak soktular..