Teknik Direktör Löw bizi çözemiyor, Almanlar paralize olacak BASEL Evet eminim, sonunda bu Almanların da bize karşı eli ayağına dolaşacak. Hiç merak etmeyin. Almanların Teknik Direktörü Joachim Löw bizim milli takımı çözemiyor ve bundan şikayetçi... Basel’deyim. Kendi başıma, yapayalnız dolaşıyorum sokak sokak. Her maç öncesi olduğu gibi içimde usul usul uyanmakta olan sıkıntı ve heyecan. Ve kafamı burgaç gibi oymakta olan malûm soru: Bu akşam ne olacak?.. Viyana yolu açılacak mı? Yanıt sır değil: Futbol bu, hiç belli mi olur? Tek maç ve 90 dakika! Futbolun 90 -ya da 120- dakikasına her şey sığar, her takım her takımı yenebilir. Bir güzelliği de bu bilinmezliğinden gelir futbolun... Alır maçı gidersin finale! Yani Viyana’nın fethine... Kaç gündür Alman spor basınını biraz da keyifle izliyorum. Evet, satır aralarında bizi küçümsüyorlar. Fakat aynı zamanda fena halde tedirgin ruh halleri var. Bizden çekiniyorlar. Kafalar da karışık! Özellikle Almanya’nın Teknik Direktörü Löw’ün son konuşmaları bayağı eğlenceli. Bizim takımı çözemediğini söylüyor. “Portekiz kolaydı, onları çözdük ve yendik” diyor. Ancak, bizim milli takımın oyun sistemi konusunda kafası eski deyişle hâlâ vuzuha kavuşabilmiş değil. 90 dakika içinde inişli çıkışlı oynadığımızı, yani dengesiz olduğumuzu, birden şahlanıp oyunu can havliyle koparabildiğimizi belirtiyor. Bu da Löw’ü kaygılandırmış anlaşılan: “Tam çözmeye çalışıyorduk ki, şimdi de 9 eksikleri var. Tanımaya başladığımız oyuncular yok. Yenileri fazla bilmiyoruz. Üstelik aralarından hiç beklemediğimiz anda bir star da çıkıveriyor.” Neden bu star Mevlüt olmasın ki? Bence Alman teknik adamını asıl kaygılandıran bir başka konu var. Almanya son dakikalara 1-0 gibi, 2-0 gibi önde girerse n’olacak?.. İşte, oyunda böylesi bir son yaklaşırken, asıl o zaman, Almanların eli ayağına dolaşacak, hatta paralize olabilecekler diye düşünüyorum. Çünkü bizim aslan topçularımızın can havliyle nasıl patlayacağını, Fatih Hoca’nın onları kenardan nasıl ateşleyeceğini, Nihat’ın, Arda’nın yerine yine Semih’in mi, yoksa bir Mevlüt ya da Gökdeniz’in mi sahne alacağını, yoksa bir Hakan Balta füzesinin mi Lehman’ın kalesine, tam doksana bir ampul gibi takılacağını bilemiyor ki garibim... Kim dedin?.. Yani Joachim Löw... Bence Alman teknik direktör şu sıralar kendi topçularının son dakikalarda paralize olmalarını engelleyici bir taktik geliştirme çabasında... Fakat işi kolay değil. Bu yüzden Löw sanıyorum sinirli bir ruh hali içinde. Anlaşılabilir bir durum. Çünkü baskı altında olan asıl o, bizim Fatih Hoca değil. Eksiklerimiz var ama daha rahat olan bizim takım. Tarihinde ilk kez yarı finale çıkmış olmanın rahatlığı bu... Bir başka deyişle: Avrupa’daki 53 milli takım içinde ilk 4’e girerek şimdiden bir başarıyı yakalamış durumda bizim milliler. Bunun rahatlığıyla bu kez finali yakalamak için aslanlar gibi mücadele edip sonuç alabiliriz. Buna karşılık Almanlar için yarı final değil, kupa, Avrupa Şampiyonluğu önem taşıyor. Onu kaldırmadıkça her şey fıs Almanya için, bundan aşağısı kesmez Almanları.... Onun için de Alman takımı bu ‘kupa baskısı‘nı fena halde hissederek, stres içinde sahaya çıkacak bu akşam... Bu da bizim avantajımız. Aynı zamanda Almanlar bizden farklı. Hep aynı düz futbolu oynuyorlar. Disiplinli, makina düzeni içinde yani. Yaratıcı bir yanları da fazla yok. Ancak, topluiğne başı kadar boşluk yakalarlarsa balon gibi şişiriveriyorlar. Almanların bu makina düzenini bozmak için hangi dişlilerin arasına çomak sokulacağını Fatih Hoca’nın bilmediği kolay iddia edilemez. Bu konuda yeterli deneyim ve kıdeme sahip olduğunu teslim etmek gerekir Hoca’nın... Hepsi bir yana... Bu defa gerçekten zor bir maç! Almanlar sahaya tam takım, ideal kadrolarıyla çıkıyor. Bizde ise tam 9 eksik! Evet, sahaya yine 11 oyuncu ile çıkılacak ama en iyi oyuncuların oynamıyor. Evet, kalan sağlar bizimdir! Ancak unutmayalım bir de futbolun kendi realitesi var. Geçen akşam Viyana’da Lig TV’nin açık oturumuna giderken taksi şoförü İran’lı çıktı. “Yüreğimiz elbette Türkiye’yle birlikte atıyor” diye söze girdi, “Bundan önceki maçlarda pek iyi oynamadınız ama şansınız çok yaver gitti. Bakalım Almanlara karşı da olacak mı bu?..” Bu kaygı bende de var. Ama dikkatimi çeken bir noktaya gelince... Sürekli olarak bu şans faktörünü öne sürmek, buralarda bizim takımı küçümsemenin üstü örtülü bir yolu olmuş durumda. Bunu reddediyorum ve bizim takıma güveniyorum.