Bugün okur mektubu günü.. “Bugünkü (‘Bütün köşecilere ve feminist düdüklere’) yazınız olmadı... Keşke düşüncelerinizi kendinize saklayıp gizemli tavrınızı koruyabilseydiniz... Ekmek paranıza nasıl sahip çıktığınızı anlama işini -zekâlarına hiç güvenmediğiniz- biz okurlarınıza bıraksaydınız...

Ailenizin son günlerde ne büyük zorluklar yaşadığını tahmin etmek için biraz insan olmak yeter. Teselli olur mu bilmiyorum ama yarım yüzyılı aşan ömrümde hep büyük acıların ardından gelen büyük mutluluklara tanık olmuşumdur.

Gelelim şu 3 kuruşluk işinden istifa ederek sizi çok kızdıran isimsiz kadına. Onu biraz tanımış olsaydınız yazınızın bu paragrafını hiç yazmamış olmayı isterdiniz emin olun.

Sizin belli ki çok aşina olduğunuz ‘rating, tiraj’, ünlü isimler üzerinden ün kazanma türünden bir tarza sahip olacak dünyadaki en son kişidir ve Agos’tan istifa ederek sadece feministlerin değil biz bütün kadınların kalbini kazanmıştır Nuran Ağan.

Bu noktada tamamen yanlış anladığınız bir konuya da değinmeden edemeyeceğim. Agos’ta kadınların protestosu ablanıza değil sadece ve sadece gazete yönetimine karşıdır.

Bir kadın, eşinin saldırgan tutumuna karşı evliliğini sürdürmekten yana olabilir, bu başkaları tarafından kolayca anlaşılamayabilir, ama sonuca kimse sesini çıkaramaz.

Fakat bu tür bir saldırganla aynı iş yerinde çalışmak istememek doğrudur. Çünkü iş yerinde aile ortamı ve kuralları geçerli olmaz. İş yeri yönetiminin de benzer saldırganlara karşı tutumu tavizsiz olmalıdır.

Kadın varlığına ilişkin tutum belirleyişinde şiddet kullanmayı üstelik bir de ‘sembolik’ sözcüğüyle en küçük bir pişmanlık belirtisi göstermeksizin ısrarla savunabilen bir kişinin, benzer sembolik örnekleri iş yerinde göstermeyeceğinin garantisini kimse veremez.

Bu kişiyle aynı iş yerinde çalışmamayı seçip istifa etmek bir kadın açısından en doğru karardır.

Sevgili Mutlu Tönbekici,

Ailece yaşadığınız zor günlerin farkındayız. Bütün bunların basına, nasıl ve hangi gerekçelerle sızdırılmış olabileceğini de tahmin edebiliyoruz. Ama bütün bunlar Agos’ta çalışan kadınların doğru tavrını görmemizi engellemiyor.

Sevgilerimle

Saynur Çetiner”

Ve bu da ikincisi:

“Sevgili Mutlu,

Kendini feminist sanan düdüklerden biri olarak birkaç kelime etmek istedim...

Anlaşılan o ki, bütün bu süreç, seni de çok doğal ve anlaşılır bir şekilde çok yaraladı, bugünkü yazından keskin bir can yanması ve öfke çıkıyor zira...

Yazının bir sürü yerine katılıyorum, ama bütün meseleyi ‘feminist düdüklere’ mal etmek acımasızca olmuş.

Nuran Ağan, Agos Gazetesi’nde kurulduğundan bu yana, Hrant’la birlikte, yani 10 kusur yıldır çalışıyordu.

Geçen sene kız kardeşi ve kız kardeşinin kocası, kadının eski kocası tarafından vurularak öldürüldü. Hatta davası da bugündü...

Dolayısıyla, Nuran hiç de öyle sandığın gibi manşet olmak için yapmadı bunu, bu şiddetin ne demek olduğunu tıpkı senin gibi içinden hissettiği için yaptı. Ayrıca ‘üç kuruşluk kıytırık iş’ Agos Gazetesi için içten gelerek kullanılacak bir tanım değil sanki...

Agos’taki olayın ve dolayısıyla asıl meselenin de son birkaç gündür manşetlerde olmasının asıl sebebi Etyen Mahçupyan’ın Cuma günü çıkan Agos Gazetesi’ndeki yazısıydı...

Jandarma konusunda çok haklısın, keşke bu iş olduğu anda bizim atladığımız bu çok önemli meseleyi, bize fark ettirseydiniz, biz de ona göre birkaç laf etseydik...

Bütün olanların faturasını ‘feminist düdüklere’ çıkartırsan eğer, biz ‘düdükler’ hem Etyen Mahçupyan’ın hem de Sevan Nişanyan’ın söylediği gibi oluruz ki, üzgünüm kendimi hiç de öyle hissetmiyorum...

Ben sadece çok zor bir durum yaşayan bir kadına, bir hemcinsime omuz vermek istedim, benim gibi onlarca, yüzlerce kadın gibi...

Sevgiler Çiğdem Mater.”