Yetenek zaptedilemez.. Kadınlarımızda “takı tasarımı yeteneği” var ki her üç kadından biri durduğu yerde takı tasarlıyor.. Ne yazık ki sadece sponsoru olan, boncuğa verecek parayı bulanların sesi duyuluyor..

Doğuştan “tasarımcı, stilist ve dekoratör” olan kadınlarımızın yeni bir yeteneği daha patladı..

Daha doğrusu, kendilerine ömür boyu sponsorluk yapan kocaların başına patladı..

Yukarıdaki cümlede geçen “kocaları..” sözcüğü, modern hayatlarda geniş bir erkek skalasını temsil eder..

Bunun içine nişanlı da girer sevgili de “boy friend” de.. Hatta “Biz sadece arkadaşız..” diye tarif edilenler de..

Başlarında yeni bir “yetenek kabağı” patlayan erkekler şimdilik durumun farkında değil..

Etiler’deki ünlü bir falcıdan gelen habere göre iki vakte kadar akılları başlarına gelecek.. Paralarının nereye gittiğini aramaya başlayacaklar..

***

Kadınlarımızın “gizli yetenekleri” olduğunu her zaman kabul etmişimdir..

Hatta bunu ifade etmek söz konusu olduğunda son derece yüksek tevazu gösterirler.. Mecbur kalmadıkça yeteneklerini tartışmaya açmazlar..

Esra Erol’un “İzdivaç” programına bağımlı olduğumdan, oradan örneklerini bolca seyrediyorum..

DÖRT KELİME..

Kadın kırk beş yaşında.. SSK emeklisi, hiç evlenmemiş.. Tarifine göre ev bayanı..

Bu türden nedense hiç kadın çıkmıyor, hep bayan çıkıyor.. Bayanlık daha cazip bir şey galiba.. Belki de o şeyden bayanlarda iki tane vardır, bilemem..

Programda tanıma şansına eriştiğim ev bayanının kendisini “potansiyel taliplere” tanıtırken kurduğu tek cümle dört kelimeden ibaret:

“Hiç evlenmedim.. SSK emeklisiyim..”

Kendisini anlatmak için aklına başka bir şey gelmiyor.. Evlenmeyi düşündüğü erkeklerde aradığı özelikler ise iki adet A 4 kâğıdına ya sığar veya sığmaz..

Uzun boylu, yeşil gözlü, ince yapılı, yüksek gelirli.. Evi ve yazlığı olmalı.. Tabii arabası da.. Kel veya göbekli olmasın.. Eli ayağı, bakımlı olsun.. İşi yurt dışındaysa daha iyi..

Aralıksız saydırıyor..

Aslında Prens Charles’ın biraz gencini tarif ediyor..

Prenslere layık bir kısmettin de bu yaşa kadar neden evde oturup, sabah akşam “Yaprak Dökümü”nü seyrettin?

Pencerenin önünden hiç mi prens geçmedi?

Mahallenin çekemez kocakarıları sana “Papaz Büyüsü” yaptı da o yüzden mi evde kaldın?

Bunların cevabı yok..

***

Çevremizde binlerce örneği bulunan bu “ev bayanını” kesinlikle yargılamıyorum..

Ancak saraylara layık koca beklentisi ile kendisini tanıtmak amacıyla kurduğu “dört kelimelik promosyon..” arasındaki çelişkinin altını çiziyorum..

Eğer potansiyel kocadan beklediklerini kafayı iyice hapladıktan sonra saydırmadıysa “Hiç evlenmedim.. SSK emeklisiyim..” sözcükleri müthiş bir tevazunun ifadesidir..

Kadınlığımızı kuşatan bu “tevazu çemberi..” nihayet kırılmıştır..

Nasıl mı? “Boncuk tasarımı..” sayesinde.. Ben boncuk, diyorum.. Siz takı anlayın..

TAKI TASARIMI..

Gazetelerin hafta sonu eklerini dikkatle okuyanlardanım.. Dikkatimi çeken bir gelişme var ki akıllara ziyan..

Üç aydan beri “Takı tasarımı yapan başarılı bir kadın” haberi okumadığım tek bir hafta sonu ekine rastlamadım..

Olay cumartesi, pazar eklerini de geçti.. Doğrudan gazetelere dayandı..

Artık “tasarladığı takılar” ile hayranlık uyandıran başarılı kadınların haberleri, ana gazetelerde gün aşırı çıkıyor..

Bizde hiçbir moda, seyrek bıyıklı asabi hükümet adamının dediği gibi ayak takımından başlamaz.. Devrimlerimiz gibi modalarımız da tepeden inmedir..

Nitekim bu “takı tasarımı” olayını da sosyetenin boşta gezen kadınları patlattı..

Üç beş renkli incik boncuk bulup bunları rastgele diziyorlar.. Veya Alman Mareşali Moltke’nin Osmanlı’nın şehircilik anlayışını tarif ettiği gibi bir kumaşın üzerine serpiyorlar..

Oluyor size sanat eseri gibi tasarım..

Broş gibi elbiselerin göğsüne boncuk dikiyorlar.. Eteklerine incik sıralıyorlar.. Artan incik boncuğu da ipe dizip “Özgün kolye, özgün bilezik” diye pazarlıyorlar..

***

“Cemiyet Haberi” veren haftalık dergiler zaten bu yeteneği patlatmaya teşne..

Eda Taşpınar hanım benim canım bu yaz Bodrum’a gelemediğinden haberler de kurudu.. Ancak Ağustos’ta gelebilecekmiş..

Sebep.. İstanbul’da takı tasarlıyor..

Eminim Ağustos’ta giyeceği mayolarına da bu tasarlanmış takılardan süsler koyacaktır..

Şeyini dikip güneşlenmeye durduğunda biz de eserlerini seyrederiz inşallah..

ÖZÜMÜZDE VAR

Kimbilir bu “takı tasarımı etkinliğini..” nasıl keşfettiler? Tahminim o ki önce turistik yerlerde çalışan faytonları gördüler..

O faytonlara koşulu beygirlerin alınlarında, boyunlarında, kuyruk sokumlarındaki boncuklu süslemelere baktılar..

“Kısrağa yakışır da kadına yakışmaz mı?” fikrinden gidip bu zanaatı icat ettiler..

Lafın burasında, on milyon yıl sonra antropolojik değeri olacak bir saptama yapalım..

Demek ki “takı tasarımı” yüzlerce yıl önce erkeklerin kullandığı beygirleri süslemek için önce Anadolu kadını tarafından keşfedildi..

Yüzlerce yıl sonra cemiyet hayatının tanınmış simaları bu izin peşinden gitti..

***

Tezimiz bellidir..

Kadınlar ne sever? İncik boncuk.. Başka? Fistan..

Takı tasarımı neyle yapılır? İncik boncukla.. Nerede kullanılır? Fistanların üzerinde.. Yahut giyilen fistana uygun aksesuar olarak bilekte, boyunda..

Peki kimseye zararı var mı? Beygire uygulandığında var..

Hayvanın üzerindeki koşum takımından kuyruğuna uzanan kayış kuyruk altından geçer..

Buraya takılan iri boncuklu “takı tasarımları” kuyruğun başladığı yer ile hayvanın kıçı arasında bir iki santimlik boşluk bırakır..

Kıçının şeyi açıkta kalır.. O boşluğa da kokuyu alan at sinekleri üşüşür..

Takı tasarımını kendine tatbik edecek kadınlar için böyle bir tehlike yoktur..

Yan etkileri daha çok sosyal anlamdadır ki bunları başka bir yazıda inceleyeceğiz..