İstanbul’un sayfiyesi Bodrum bu sene gaz kesmiş.. Geçen yazın tadı yok!

Yüz otuz beş binlik kışlık nüfusu yaz geldiğinde bir milyonu aşan bir turistik bir ilçe neden mi hız keser?

Gözü kör olsun paranın..

Para olmadı mı ne benzersiz coğrafyanın tadı kalır ne de medyanın sallamasıyla “sabahlara kadar çılgınca eğlenen belde..” imajının..

Parası olan harcar..

Parası olmayan bir dürümcüye konuşlanır.. Elinde dürüm, masasında ayran eğlenmeye koşuşturanları seyreder..

Şu ana kadar güzelikler âleminin kraliçesi Bodrum’un hakkını verebilen bir kişi çıktı karşımıza ve biz onunla gurur duyuyoruz..

O kişi Süreyya Yalçın hanım, benim canımdır..

Bir eyyamdır ortalarda görükmüyordu.. Amerika’da hazırlık kampındaymış..

Hani Mili Takım, Avrupa Şampiyonası öncesi Almanya’da mı ne hazırlık kampına gitmişti.. İşte o da öyle yapmış..

“Bu yıl Bodrum’un şampiyonu ben olacağım..” deyip Amerika’da kampa girmiş..

TEN DEĞİŞİMİ

Türkbükü plajına bir çıktı, bu kadar olur hani..

Derisi suda fazla kalmış kösele gibi karardığından derhal fark edildi..

İstanbul’dan koştura koştura Türkbükü’ne gelen ne kadar peynir tenli kadın varsa, cümlesini hasetten kararttı..

O daha Türkbükü’ndeki şezlonguna yayılmadan tevatür çıktı..

Kimisi Amerika’da solaryuma yattı diyor.. Kimi yazı başka zaman yaşayan bir yerde “hazırlık kararması” yaptığını söylüyor..

Benim tahminim başka..

Kızda para çok.. Bence boyuna göre bir mikrodalga fırın yaptırdı.. Günde iki vakit içine girip, kendisini Çorum leblebisi gibi kavurdu..

“Bu yaz Bodrum’un hakkını bir tek o verdi..” derken, çifte kavrulmuş tenine bakıp konuşmuş değilim..

Şekil olarak da hazırlığı dört dörtlük.. Bir “plaja iniş..” bavulu düzmüş, bu kadar olur..

Millet meraklı..

Bir giyimlik kıyafet ve takılarının hesabını tutmuşlar.. Yirmi dört bin küsur Amerikan Doları yapıyor..

Bizim parayla otuz bin lira..