Karşıyaka’da, insanın içini acıtan mezbelelik bir yerdi. Faal olduğunu ben hiç görmedim. Halbuki tarihine baktığın zaman şoke edici bir öneme sahip. Latife Hanım’ın doğduğu ve büyüdüğü köşk. Mustafa Kemal, düşmanı denize dökmek için İzmir’e geldiğinde Latife Hanım’ın daveti üzerine karargahını bu köşkte kuruyor. Latife Hanım’la tanışmaları ve birbirlerinden etkilenmeleri de bu vesileyle oluyor. Henüz evlenmedikleri halde Zübeyde Hanım hastalanınca yine bu köşke getiriliyor ve ona bakan yine Latife Hanım oluyor. Nitekim Zübeyde Hanım’ın vefat ettiği yer de burası.

Sonra? Sonrası acayip. Mülk Latife Hanım’ın ailesi olan Uşakizadelerin. (Resmi soyadları Uşaklı) Boşanmadan sonra aile Latife Hanım’ımı da alıp İzmir’i terk ediyor ve İstanbul’a yerleşiyor. Bina garip bir şekilde Adliye binası oluyor. Bir süre de dershane olarak kullanılıyor. Sonra kaderine terk ediliyor. Çok uzun bir süre buruk bir sessizliğe gömülüyor. Olağanüstü güzel bahçesi otopark olarak iş görüyor.

Hikayede bir acayiplik olduğu muhakkak. İpek Çalışlar’ın muhteşem biyografisi “Latife Hanım” kitabını karıştırdım yeniden ama kesin bir şey bulamadım. Niye bütün etrafı gibi orası da apartman olmamış, niye Adliye olmuş, niye komple terk edilmiş, niye 30 yıl boyunca kimse sahip çıkmamış bilmiyoruz. Belki içeride binanın tarihi bir yerde yazıyordur. Benim zamanım uymadığı için içeriye giremedim.

Bina 2005’te kamulaştırılmış. Sonra Karşıyaka Belediye’si 1 milyon YTL’ye yakın para harcayıp binayı orijinal haline dönüştürmüş. Bahçesinde de çok güzel bir çay bahçesi açmış.

Saçımız enseyi örtüyor, sakalımız çeneyi kapıyor, çantamızda da mühim suç aleti fotoğraf makinesi olduğu için kankamızın orduevindeki düğününe giremeyince, kös kös geldik buraya oturduk. Üstelik: Şık şıkırdım düğün kıyafetlerimizle. Çay bahçesinde biraz acayip oldu ama yapacak bir şey yoktu.

Eski metruk ve bitkin halini bilen için hakikaten muhteşem bir “yeniden doğuş”. Bilhassa bahçesi göz yaşartıcı güzellikte. Çamlar, manolyalar, palmiyeler hepsi bakımdan geçmiş, yeni çınarlar dikilmiş, harikulade bir şekilde çimlendirilmiş.

Dejenere olmadan önceki orijinal halini bilemediğim için restorasyon bana makul geldi. Ama dediğim gibi içini görmedim. Fotoğraflara baktım, başarılı buldum.

Bir tek, kafeterya olarak binaya ekledikleri müştemilat çok fena gözüme battı. Koskoca bahçede o müştemilatı koyacak başka bir yer bulamadılar mı da binanın güzelliğini ve orijinalliğini bozacak şekilde binaya yapıştırdılar, doğrusu inanmakta güçlük çektim. Kolay sökülebilir bir şeydir inşallah da kısa sürede düzelir bu yanlışlık diye umuyorum.

Fakat bahçede oturmak hakikaten çok keyifli. Çimlerin üzerinde son derece rahat ve şık koltuklar, sandalyeler, masalar serpmişler. Çayı nefis. Üstelik 75 kuruş.

Ama en önemli güzelliği: MÜZİK YOK! Sormadım ama inşallah geçici bir durum değildir ve daima müziksiz bir yerdir. Zira bu haliyle tadından doyum olmayan bir yer. Karşıyaka Belediyesi’ni teşekkür eder, İzmirlilere ve yolu İzmir’den geçenlere şiddetle tavsiye ederiz.