Reklamlar herkesi çok etkiliyor Sn. (F)okur.
Reklamlar’da tuhaftuhaf anne tipleri var, baba tik’leri var: Onları seyredip seyredip onlardan olmaya çalışıyorlar.
Doğrudürüst rolmodeli yapı-alt çalışmaları olmadığı için Vatan Sathı’nda.
İKEA’da bir Baba Modeli, yavrusunu push-cart’a oturtmuş; alışveriş zımbırtısına yani. Edalı işveli ‘Ali Baba’nın bir çiftliği var’ı söylüyor.
Ben o bölümde yastık araması çabalaması içindeyim kızıma. Kaçamıyorum yani. Bir dolu yastık boyut çeşidi var İKEA’nın.
Ve de o Samimiyet Babası, sanki alışveriş esnasında insanın canına okunmuyor öyle devvv ortamlarda, sanki küçük bebeğinle yaşam kolaydır/iyidir/örseleyici ya da yorucu değildir.
Çok ‘televizyondangördümişte’ bir davranış kalıbı içinde, o sinir bozucu da esasında,
şarkıyı söylüyor sinir düğmelerini iyice sıkıştırarak insanın.
“Hele dur 1: düşün! Ben senin çocuğuna sahteyapay şarkılamanı çekmek zorunda mıyım
be adam?” Bu- biiiir.
İkincisi: “Baban da mı sana İKEA’da şarkılıyordu? Şakıyordu el âlemin orta yerinde?”
Oysa Baba Figürü dediğin Askeriyemiz’e benzemeli. Ki, Vatan Evlatları gün gelip
Vatani Görev’e gittiklerinde- yüzde yüz, yüzde
bin beş yüz hazır olsun.
Baba dediğin Askeriyemiz gibi, har vurup harman savurmalı ve HİÇ KİMSEYE bunun hesabını, diyelim Aile Meclisi’ne, vermeye dair zırnık yükümlülüğü olmamalı.
Baba, pardon ve de Askeriye dediğin
kodu mu oturtmalı. Bakınız: 25 yılı aşkın
yıldır Güneydoğu’da kodu mu oturtuyor, oturttu mu tersi vs. Askeriyemiz. Daha da devam edeceğiz, tabii ki.
Bu arada Taraf’ta Lale Sarıibrahimoğlu özellikle Askeriyemiz’le (Milli Babamız) alakalı çok mühim makaleler yazıyor.
Devvvvv Askeri Bütçemiz’in Soğuk Savaş Yılları tehdit değerlendirmesiyle çıkartıldığını,
her an öyle ordan burdan feci bir saldırıya uğrayabilirmişiz gibi-
Ve de buna karşılık Dağdaki Terör’e karşı gerekli/ekipmanın teçhizatın alınmadığını: insansız hava araçları gibi, en mühimi MAYINDAN KORUYUCU gibi feci vahim ihtiyaçlarımızın giderilmediğini-
Ama çok çok fantezi birtakım denizaltı almış bulunuyoruz diyelim. Ya da Boğaz’ı mayından kurtarma (pahalı) aletleri: hazır ve nazır ediliyor.
Dökelim, saçalım. “Güneydoğu’nun en büyük ihtiyacı asker kanıdır. Öyle olsa gerek” diye düşünesi geliyor insanın.
Sonra tabii çocuklarına ‘Aşkım!’ diye seslenen anneler var.
Bu iğrenç hitap bireyler arasında da, aşık mıdırlar/maşuk mudurlar- ne boklarsa YASAKLANSIN istiyorum ben. Gelmiş geçmiş hitapların en iğrenci.
Türkçe’de esasen bulunmaması bir yana (İngilizce ‘love’dan A. Arman Kafası
uyarlaması mı?) hitap tınısıyla, psikolojisiyle, bağlantı telleriyle bana en çok Randevuhanelerde çalışan kadınların ‘Kocacım’ hitabını hatırlatıyor.
O kadar çamur vıcık. O kadar batakhane.
Şimdi çocuklarını haddinden fazla sevdikleri için hem bazı kadınlarımız+adamlarımız ‘Aşkım!’ diye hitap ediyorlar çocuklarına, hem de dudaklarından öpüyorlar.
Geçmiş olsun!
“Baban da mı, yani Askeriyen de mi seni dudaklarından öperdi? Anan da mı, yani Başöğretmenin de mi Aşkım derdi?”ye
hiç girmeyeceğim.
Ama bu tarz kadınların-adamların
anaların-babaların Fanatik Kemalist, birkadehkaldıralımolsunbitsinnoktakomcular olduğunu varsayıyorum. Gözlemsel olarak.
Ve onları ennnn derinlerinden vurmak için Mustafa Kemal Atatürk’ün ne Sabiha Gökçen’i dudaklarından buseleyecek tıynette, ne de Ülkü’ye ‘Aşkım!’ diye hitap edecek zırva zaviyelerde olamayacağını hatırlatmak istiyorum.
Bugünümüze, en temel yüce değerimiz olan Laikliğimizin ve Her Şeyimizin Bekçisi Uluğlar Uluğsu Askeriyemiz’e bağlar isek-
Harbiden: İlker Başbuğ’un HİÇ kimseye ‘Aşkım!’ diye hitap etmemiş/etmeyecek/etmek zorunda kalsa paşalık tabancasından yardım isteyebilecek biri olduğuna kalıbımı basarım.
Ne de Emekliliğine Ramak Yaşar Büyükanıt Paşamız’ın evlatlarını dudaklarından öpecek kadar zibidileşebileceğinin.
Onun için: Modern İnsan! Postmodern Şehir Yaratığı! Örnek alman gereken bir Mustafa Kemal’i, bir İlker Başbuğ’u DÜŞÜN!
Alışveriş yerlerinde (ve hatta Ören Yerleri’nde) evladınla teşhirci iyi ilişkiler numeroları göstergelicen diye milletin kafasını ütüleme!
Şarkılar ve oyun havalarını yapacaksan denyogerzo, evinde yap!
Çocuğunu dudaklarından öpme! Sınıraşımının ne yeri ne zamanı.
Kimseye ‘AŞKIM!’ diye külüstür düşük
hitap etme.
Çizgileri çek. Yaşar Paşamız’ın
Ergenekon’dan içeri alınıp sonra ansızın bırakılan Tercüman Gazetesi’nin Genel Ağbisi Ufuk Bilmemkim’e “Her şey çok güzel olacak Uğuğum”dan ileri gitme.
Askeriyeni ve Yüceler Yücesi Atanı özellikle böyle hususlarda ÖRNEK AL.
Rahat.