Medeniyete yakın insanlığa uzak...

Hizmetli olmadığı için temizliği öğrenciler yapıyor. Bit salgını başladı. Çoğunun ayakkabısı yok. Ve bu okul İstanbul'a sadece 45 kilometre..

Burası Kocaeli'nin Körfez ilçesine bağlı, il merkezine sadece 35, İstanbul sınırına da 45 kilometre uzaktaki Yukarı Hereke Mahallesi... Dağların üstündeki mahalle, büyük şehrin kenarında 'unutulmuş' bir köy gibi. Nüfusun çoğu, parasızlık ve kan davası gibi nedenlerle Doğu illerinden göç eden ailelerden oluşuyor. Büyük umutlarla geldikleri 'Büyükşehir'de sürdürdükleri hayat ise, belki de eski günlerini aratacak düzeyde. Yaşanan sefaletin en çarpıcı resmi ise mahallede bulunan, suyu akmayan altyapısı olmayan kışın çoğu zaman ısınmayan Yukarı Hereke Nuh Çimento Vatan İlköğretim Okulu... Nuh Çimento tarafından bağışlanan arazi üzerine 2003'te kurulan okulun 890 öğrencisi var. 2006'da ek bir bina ile genişletilen okulda 34-45 kişilik 28 sınıf bulunuyor. 14'ü kadrolu biri sözleşmeli 16 da ücretli öğretmeni olan okuldaki hizmetli sayısı ise 'sıfır'.

ÇAMUR DERYASI

Okul ve sınıflardaki temizliği öğretmenler ve öğrenciler kendileri yapıyor. Okulun bulunduğu mahallede yaşanan genel susuzluk sorununa bağlı olarak, kısa süre önce de okulda bit salgını da baş gösterdi. Evleri 2 kilometre mesafede olan öğrenciler, pek çok akranları gibi servisle değil, naylon ayakkabılar ve yırtık çoraplarıyla, çamur deryasının içinden geçerek varıyorlar okullarına. Birçoğunun ailesi maddi yardımlarla geçimini sağlayan minikler, teneffüslerde top yerine içi çamur dolu pet şişelerle maç yapıyor. Aile Birliği Başkanı Mahmut Adnar, kaymakamlığın erkek öğrenciler için 30, kız öğrenciler için de 35 YTL destek verdiğini, ancak bu yardımı ailelerin mutfak ya da başka harcamaları için kullandığını anlatıyor. Eşi gırtlak kanseri olan 6 çocuk annesi Bedriye Koçyiğit (44) ise evin geçimini, 15 yaşındaki oğlunun inşaatlarda çalışarak sağladığını söylüyor. 8 yaşındaki kızı Sevgi'nin ise tek bir hayali var: Bir çift kırmızı ayakkabı...

Tuvaleti temizlemek bile onlara kalıyor

Suların akmadığı okulda hizmetli bulunmadığı için, öğrenciler minik ellerine aldıkları paspas ve süpürgelerle okullarını temizliyor, çöpleri atıyor. Çoğunun ayakkabısı yok, çorabı da delik. Kaloriferi olmayan okulda üşümekse artık onların kaderi olmuş.

Tek isteği bir Fenerbahçe topu

500 hanenin yaşadığı mahallede halen kanalizasyon, su ve yol problemleri yaşanıyor. Yüzlerce metreden evlerine bidonlarla su taşımak da yine çocuklara düşüyor. Tıpkı, babası kanserle mücadele eden 9 yaşındaki Engin gibi. Engin'in en büyük hayali ise bir Fenerbahçe topu...